Adwentystyczna kultowość religijna pozbawiona jest przesadnego rytualizmu, sakramentalizmu i symbolizmu. Cechuje ją natomiast prostota i funkcjonalizm oraz uduchowienie i intelektualizm. Kult ten posiada ustalone, choć nie sztywne formy liturgiczne, na które składają się modlitwy, śpiewy, sprawowanie świętych obrzędów (sakramentów) i liturgia słowa (czytanie, nauczanie i kazanie Słowa Bożego).
Najbardziej popularną formą kultu publicznego jest nabożeństwo sobotnie, które składa się - oprócz pieśni religijnych, czytania Słowa Bożego i modlitw - z katechizacji powszechnej wiernych, czyli systematycznego studiowania Pisma Świętego w ramach tzw. Szkoły Sobotniej, oraz apelu ewangelizacyjnego, jak również liturgii Słowa w postaci kazania, czyli uroczystego zwiastowania Ewangelii, i okresowego (np. cokwartalnego) sprawowania Wieczerzy Pańskiej połączonej z umywaniem nóg (podczas drugiej części nabożeństwa).
Krótkie nabożeństwa odprawiane są na rozpoczęcie dnia Pańskiego, czyli w piątek wieczorem i na jego zakończenie w sobotni wieczór. Uroczystą formę mają nabożeństwa związane z obrzędem Chrztu Świętego, praktykowane zwykle w piątkowy wieczór w baptysteriach lub w innym czasie na otwartych akwenach. Chrzest Święty udzielany jest katechumenom w wieku świadomym przez zanurzenie w wodzie. Adwentyści nie praktykują chrztu dzieci.
Wieczerza Pańska (zwana w chrześcijaństwie eucharystią lub komunią) jest pamiątką Ofiary Krzyża, występuje pod dwiema postaciami: chleba i wina, symbolizującymi ciało i krew Pańską, i towarzyszy jej wiara w rzeczywistą, choć duchową, obecność Chrystusa wśród wierzących. Poprzedzający ją obrzęd pokory - Umywanie Nóg - jest okazją do pojednania z Bogiem i pomiędzy wyznawcami. W Kościele praktykowane są jeszcze inne obrzędy: zaślubiny małżeńskie i chrześcijańskie pogrzeby, ordynacje (święcenia) pastorskie i starszych zborów (prezbiterów), błogosławienie dzieci, namaszczanie chorych, poświęcenie kaplic i domów modlitwy oraz inne chrześcijańskie uroczystości.
Nabożeństwa odbywają się w kościołach, domach modlitwy i kaplicach, a także w domach prywatnych. W kaplicach nie występują święte obrazy i figury. Centralne miejsce zajmuje kazalnica. Są w nich także stół komunijny, baptysterium i organy. Na frontonie kaplicy znajduje się znak krzyża i napisy biblijne.
Dla dzieci prowadzona jest katechizacja w szkole lub w punkcie katechetycznym.
Kultem prywatnym są nabożeństwa rodzinne, poranne i wieczorne. Podkreśla się również potrzebę rozwijania religijności osobistej na co dzień, połączonej z codziennym praktykowaniem zasad wiary i moralności, jako najważniejszej formy chrześcijańskiej duchowości.
[za:]
http://www.adwentysci.org.pl/index.php?p=poznaj_ads
