Kościół Adwentystów Dnia Siódmego
www.adwentysci.waw.pl

USA: Odszedł duszpasterz niesłyszących

AKTUALNOŚCI ZE ŚWIATA | 28/02/2010 | jk

Arthur Griffith kręcił niegdyś dla niesłyszących filmy ewangelizacyjne zmontowaną przez siebie kamerą na pedał nożny.

W latach 60 jego pokój w domu w Portland dzięki zawieszonemu w oknie prześcieradłu przeistaczał się w studio filmowe, gdzie Griffith stawał przed wyświetlanymi slajdami, wygłaszając kazania innym przedstawicielom zaniedbywanej często grupy społecznej i językowej – niesłyszącym.

Zmarłego w styczniu w wieku 89 lat Griffitha w 1969 roku ordynowano na pierwszego adwentystycznego kaznodzieję niesłyszących, wcześniej pełnił rolę nauczyciela niesłyszących w klasie szkoły sobotniej. Ten nieposiadający formalnego wykształcenia teologicznego ekstokarz przetarł wiele szlaków adwentystycznej działalności w środowisku niesłyszących i sprawował funkcję kaznodziei niesłyszących adwentystów na terenie całego kraju.

Studiował Biblię z większością niesłyszących adwentystycznych przywódców, którzy obecnie służą w Kościele, przyprowadził ich do Boga i był ich mentorem.

– Ten wspaniały mąż Boży poruszył wiele ludzkich serc – oznajmił David Trexler, rzecznik-dyrektor funkcjonującego w łonie Kościoła Sekretariatu ds. Niesłyszących z siedzibą w Arizonie.

Jak dowiedzieliśmy się od Esther Doss, rzeczniczki tego sekretariatu, w Ameryce Północnej jest około 300 niesłyszących adwentystów i pięć zborów (parafii) złożonych wyłącznie z ludzi z tą dysfunkcją. Dodała, że w Stanach Zjednoczonych do kościoła chodzi jedynie 2-4% z dwumilionowej populacji niesłyszących.

– Niesłyszący to pod pewnymi względami subkultura wyizolowana – stwierdził syn Griffitha, Alfred, pastor dwóch grup niesłyszących w środkowej Kalifornii, ubolewając przy tym, że inne wyznania wyprzedzają Kościół adwentystyczny, jeśli chodzi o działalność ewangelizacyjną w tym środowisku.

W niektórych Kościołach w jednym mieście funkcjonuje kilka zborów osób niesłyszących, inne z kolei oferują płyty DVD w wielu językach migowych, jedna z denominacji ma nawet w planach założenie seminarium duchownego dla tej grupy wierzących. W Kościele adwentystycznym w USA niesłyszącym pasterzuje dwóch kaznodziejów na pełny i jeden na niepełny etat, a w ciągu roku w pięciu różnych miejscach organizuje się kampy (kilku-, kilkunastodniowe zloty pod namiotami z wykładami, kazaniami, warsztatami itp.).

Choć w niektórych adwentystycznych zborach są migający tłumacze, osobom niesłyszącym trudno nadążyć za przebiegiem wydarzeń i w przekładzie gubi się wiele wyrażeń. W Ameryce Północnej osoby migające po amerykańsku muszą się uczyć czytać angielską gramatykę.

Pewne obrządki w zborach dla niesłyszących są wyraźnie odmienne: głów podczas modlitwy się nie skłania, pieśni nie śpiewa, lecz pokazuje na migi, a funkcję oklasków spełnia machanie rękami.

Larry Evans, podsekretarz światowego Kościoła adwentystycznego, i Debra Brill, zastępca zwierzchnika Kościoła w Ameryce Północnej, utworzyli specgrupę koordynującą ewangelizację niesłyszących spoza Kościoła, co ograniczyło działalność globalną. Evans poznał Griffitha, służąc w Kościele jako koordynator działalności duszpasterskiej w stanie Oregon.

Griffith przyszedł na świat w 1920 roku w stanie Minnesota w rodzinie rolników, którzy wkrótce potem przenieśli się do prowincji Alberta w Kanadzie. Już jako dziecko, razem z bratem nabawił się zapalenia opon rdzenia. Brat nie przeżył, Arthur stracił słuch.

W 1944 roku Griffith poślubił Alyce Grove, z którą zapoznał się na kampie w Portland. W roku 1956 zmarła im siedmioletnia córeczka Linda, potrącona przez samochód. Od tamtej pory, jak opowiada syn Arthura, do żarliwego dzielenia się poselstwem o dobrej nowinie i zmartwychwstaniu motywowało ojca pragnienie ujrzenia córeczki na nowo podczas drugiego przyjścia Chrystusa.

Przywódcy kościelni z Ameryki Północnej po obejrzeniu prostych filmów Griffitha chcąc podzielić się z niesłyszącymi ewangelią, sfinansowali zestaw dwunastu profesjonalnie zrealizowanych filmów o tej tematyce.

Griffith w późniejszych latach wydawał prenumerowany przez 500 subskrybentów biuletyn, który pozwolił społeczności niesłyszących nawiązać ze sobą kontakty. Pełnił funkcję kaznodziei niesłyszących na terenie całego kraju i przeszedł na emeryturę w Manteca w Kalifornii. Pozostawił wśród żyjących żonę i czwórkę dzieci.


© Ansel Oliver/Adventist News Network
Tłum. Paweł Jarosław Kamiński dla www.adwentystow.waw.pl





Dodaj swój komentarz...


MEDIA







REKLAMA




REKLAMA




ADRA DLA DZIECI




(c) 2006-2012 Adventist Warsaw Media Group - Niniejszy serwis jest niedochodową i wolontaryjną działalnością członków zboru Warszawa-Centrum.