Kościół Adwentystów Dnia Siódmego
www.adwentysci.waw.pl

In vitro tak czy nie?

FELIETON | 28/11/2008 | jk

„Metoda in vitro powinna być metodą uregulowaną, a więc legalną, prawną, a co za tym idzie powinna być dostępna dla tych, którzy nie mają innej możliwości zapobiegania skutkom bezpłodności” – powiedział premier Donald Tusk.

Propozycja polskiego rządu dotycząca ewentualnosci finansowania ze środków publicznych zabiegów in vitro wzbudza wiele kontrowersji i wywoluje szerokie dyskusje, do których także nasz serwis pragnie się dołączyć.

Poniżej publikujemy artykuł adwentystycznego pastora, redaktora naczelnego społeczno-religijnego miesięcznika „Znaki Czasu” odnoszący się do powyższego zagadnienia, szeroko omawianego w Polsce już na poczatku 2008 roku.

Zachęcamy także do lektury oficjalnego stanowiska Ogólnoświatowego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego odnoszącego się do chrześcijańskich zasad interwencji genetycznych.





In vitro veritas? [Za i przeciw]

Na przełomie starego i nowego roku przez polskie media przetoczyła się dyskusja nad ewentualnym finansowaniem przez NFZ leczenia bezpłodności metodą in vitro. Oświadczenie premiera Tuska o braku w tym roku pieniędzy na jej finansowanie chwilowo tę dyskusję wyciszyło.

Prawdopodobnie nie na długo. Stare łacińskie powiedzenie mówi: in vino veritas — ‘w winie prawda’, to znaczy, że wino rozwiązuje język, a pijany mówi prawdę. Parafrazując zatem to przysłowie, pytamy: Czy w in vitro jako metodzie wspomaganego zapłodnienia „jest prawda”? Czy in vitro jest godne polecenia z me-dycznego, prawnego i etycznego punktu widzenia?

Za

Skuteczność w leczeniu niepłodności. Niepłodność dotyka w Polsce ok. 2 mln osób, a w rzeczywistości 4 mln, bo nie tylko kobieta chce mieć dziecko, ale i jej partner. Zapłodnienie in vitro jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia niepłodności i uszczęśliwiania tych, którzy przez lata nie mogli mieć dzieci. Rocznie w Polsce przeprowadza się ok. 6 tys. takich zabiegów. Mają ok. 30-procentową skuteczność.

W ciągu dwudziestu lat urodziło się w jej wyniku kilkanaście tysięcy dzieci.
Upragnione dzieci. Zarzuty, że metoda in vitro narusza godność człowieka, są chybione, bo ciąże będące wynikiem zapłodnienia pozaustrojowego są traktowane z ogromną troską, a dzieci, które się z nich rodzą, są od poczęcia otoczone miłością tak bardzo oczekujących ich rodziców. Często są to dzieci wymodlone.

W naturze też dochodzi do niszczenia zarodków. Nawet jeśli w trakcie stosowania procedury in vitro dochodzi od zniszczenia zarodków, to przecież w naturze również się to zdarza, bowiem większość zapłodnionych w sposób naturalny jaj nie zagnieżdża się w macicy albo obumiera zaraz po zagnieżdżeniu.

Przechowywanie zarodków. W Polsce zamrożone zarodki przechowuje się do późniejszego wykorzystania przez kobiety, którym próba zagnieżdżenia zarodka w macicy czy donoszenia ciąży się nie powiodła. Jeśli zaś się powiodła, a zarodki pozostały, to i tak się je przechowuje dalej z możliwością wykorzystania przez inne pary.

To sprawa wyboru. Skorzystanie z metody in vitro powinno być tylko kwestią osobistego wyboru zainteresowanej pary. Nie każdy jest osobą wierzącą i nie musi poddawać się ograniczeniom nakładanym na wierzących. Żaden Kościół nie powinien żądać od władzy narzucania na całe społeczeństwo zasad wynikających jedynie z jego własnej teologii.

Przeciw

Zamrażanie zarodków i co dalej? Większość decydujących się na zastosowanie metody in vitro nie wie, że w jej wyniku powstaje wiele zarodków ludzkich i że tylko niektóre z nich zostaną wszczepione do organizmu kobiety, a pozostałe zostaną zamrożone, a z czasem zniszczone lub — jak w niektórych państwach — przeznaczone na eksperymenty. Względy ochrony godności osoby ludzkiej.

Procedura medyczna, która dopuszcza zabijanie zarodków ludzkich, nie powinna być prawnie dopuszczalna, gdyż godzi w ludzkie życie. Społeczeństwo nie może decydować, które życie jest godne ochrony, a które nie.

Godność ludzka nie jest wartością dekretowaną, czyli wywodzącą się
z ludzkiego nadania, z woli ludzi, ale wartością rozpoznawaną, wywodzącą się z natury, przyrodzoną i nienaruszalną. Życie embrionu, płodu czy narodzonego dziecka to tak czy inaczej życie ludzkie, któremu należy się prawna ochrona.

Wątpliwości rozstrzygać na korzyść. Nawet jeśli część społeczeństwa ma wątpliwości, czy embrion to człowiek, to już sam fakt istnienia wątpliwości powinien wykluczyć stosowanie procedur medycznych, które narażają embriony na zniszczenie i takie zniszczenie w perspektywie zakładają.

Tak jak na polowaniu — jeśli coś się rusza w zaroślach, a myśliwy ma wątpliwości, czy to aby nie człowiek, nie strzela. Stara rzymska zasada prawna in dubio pro reo każe rozstrzygać wszelkie wątpliwości na korzyść oskarżonego (w tym przypadku embrionu).

Możliwość komercjalizacji. Są kraje (np. USA), w których in vitro to niezły biznes. Z dużym zyskiem handluje się zapłodnionymi zarodkami ludzkimi o wybranych cechach (np. niebieskookich blondynów).

Brak regulacji prawnych. W Polsce brak unormowań prawnych stosowania metody in vitro, co w perspektywie może prowadzić do komercjalizacji.
Faktyczny brak wyboru. Bardzo często bezdzietnym parom nie proponuje się zbadania przyczyn bezpłodności i podjęcia działań mających na celu ich usunięcie, by umożliwić naturalne zajście w ciążę. Idzie się na skróty, czyli stwierdza się bezpłodność i od razu proponuje metodę in vitro, przedstawiając ją jako najskuteczniejszą z istniejących. Nie ma więc wyboru między istniejącymi metodami, a jedynie między in vitro lub niczym.

© Andrzej Siciński, "Znaki Czasu", Warszawa, 28 stycznia 2008 r.






Stanowisko Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego
dotyczące zasad interwencji genetycznych


Kwestie etyczne,
Świętość Życia ludzkiego,
Ochrona godności ludzkiej,
Odpowiedzialność społeczna,
Obowiązek właściwego szafowania stworzeniem Bożym,
Zasady,
Słownik

Wprowadzenie

Większość nowych odkryć w genetyce jest wynikiem rozwoju wiedzy o podstawowej strukturze genów, nie tylko ludzkich, ale wszystkich form życia na ziemi (słowa podane kursywą są zdefiniowane w słowniku dołączonym do niniejszego dokumentu).

Wśród tych odkryć znajduje się mapowanie genetyczne, nowa metoda testowania genetycznego, nowe możliwości inżynierii genetycznej i szereg metod eugenicznych, niewyobrażalnych jeszcze przed kilkoma laty. Krótko mówiąc, nowa wiedza w dziedzinie genetyki daje naukowcom niespotykane dotąd możliwości. Możliwości te niosą ze sobą potencjał działania zarówno dla dobra, jak i na szkodę człowieka.

Wraz z tak wielkimi możliwościami przychodzi wielka odpowiedzialność. Z punktu widzenia wiary chrześcijańskiej, jesteśmy odpowiedzialni za to, jak wykorzystujemy te możliwości nie tylko w odniesieniu do ludzkości, ale także wszelkich form życia stworzonych przez Boga i powierzonych naszemu szafarstwu.

Ostatecznie jesteśmy odpowiedzialni przed Stwórcą wszechświata, który zobowiązuje nas nie tylko do troszczenia się o siebie nawzajem, ale i o ziemię.

Kiedy świat wyszedł z rąk Stworzyciela, wszystko było „bardzo dobre” (I Mojż. 1,31). Genetyczne wyposażenie, jakie Adam i Ewa otrzymali od Stwórcy, było wolne od wszelkich wad i niedoskonałości. Choroby genetyczne, z powodu których ludzie cierpią obecnie, nie są wynikiem normalnych wariacji genetycznych.

Choroby te rozwinęły się wskutek szkodliwych mutacji. Starając się przywracać ludzki genom do stanu w większym stopniu odpowiadającego zdrowiu, współczesna nauka usiłuje odtworzyć to, co było udziałem ludzkości po stworzeniu. W takim zakresie, w jakim pomocne genetyczne interwencje mogą być przeprowadzane w zgodzie z zasadami chrześcijańskimi, należy je przyjąć jako zbieżne z boskim zamierzeniem i dążeniem do złagodzenia bolesnych skutków grzechu.

Wszelkie próby określenia ogólnych zasad etyki interwencji genetycznych muszą być konfrontowane z kompleksowością tej gwałtownie zmieniającej się dziedziny naukowej. Od odkrycia molekularnej struktury DNA (kwasu dezoksyrybonukleinowego), gwałtownie wzrasta wiedza o coraz większej liczbie form życia. Wielu nowym informacjom i technologicznym możliwościom towarzyszą poważne wątpliwości natury etycznej.

Możemy sobie jedynie wyobrazić, jakie wyzwania etyczne przyniesie dalszy rozwój genetyki. Złożoność zagadnień i tempo zmian każą przypuszczać, iż z upływem czasu oświadczenia w sprawie właściwych chrześcijańskich zasad będą wymagały rozwinięcia i modyfikacji.

Jednym z przykładowych obszarów gwałtownych zmian jest mapowanie genetyczne. Międzynarodowe przedsięwzięcie naukowe znane pod nazwą Human Genome Project (Projekt badań nad ludzkim genomem) ma na celu skonstruowanie dokładnego wykresu, czy też „mapy” genetycznej wszystkich ludzkich chromosomów.

Ma to pomóc daniu dokładnego opisu sekwencji milionów par podstawowych DNA, zawartych w ludzkich chromosomach. Naukowcy planują wykorzystanie tych informacji do identyfikowania i izolowania ludzkich genów, umożliwiających zrozumienie procesów rozwojowych człowieka i skuteczniejsze leczenie chorób. Ciągle odkrywane są nowe fakty związane z tożsamością, rolą i funkcjami ludzkich genów.

Coraz większa wiedza o tożsamości ludzkich genów otwiera także przed człowiekiem nowe możliwości testowania genetycznego. W przeszłości informacje genetyczne o danym osobniku były oparte na przeszłości jego rodziny i obserwacjach klinicznych fenotypu danego osobnika, czyli fizycznym obrazie funkcjonowania jego genów.

Obecnie coraz większa liczba wysoko wyspecjalizowanych analiz genetycznych umożliwia zidentyfikowanie uszkodzonego genu wywołującego takie choroby genetyczne, jak zwłóknienie torbielowate, pląsawica Huntingtona oraz pewne rodzaje nowotworów.

Wiele z tych testów można przeprowadzić już w okresie prenatalnym. Istnieje możliwość identyfikowania setek cech genetycznych, w tym szerokiego zakresu zaburzeń genetycznych.

Dalszym rezultatem rozwoju podstawowej wiedzy genetycznej jest możliwość celowego zmieniania genów, czyli inżynierii genetycznej. Za pomocą enzymów, które są w stanie „wycinać” określone segmenty genów, można dokonywać zmian „makijażu genetycznego” komórki przez celowe wstawianie, usuwanie czy zmienianie określonych genów.

Inżynieria genetyczna daje nowe, zdumiewające możliwości, w tym między innymi możliwość przenoszenia genów przez biologiczne bariery, nie tylko między różnymi gatunkami zwierząt czy roślin, ale nawet ze świata zwierząt do świata roślin. Potencjał poprawiania form życia wydaje się więc nieograniczony. Genetycznie zmodyfikowane rośliny mogą być bardziej produktywne, odporniejsze na choroby i mniej podatne na wewnętrzne procesy rozkładu.

Inżynieria genetyczna znajduje dobroczynne zastosowanie w medycynie. Na przykład, umożliwia ona produkcję ludzkiej insuliny i ludzkiego hormonu wzrostu, które w przeszłości nigdy nie były dostępne w wystarczających ilościach. Inżynieria genetyczna umożliwia także leczenie chorób za pomocą zmiany genów. W tego rodzaju leczeniu pacjent, którego komórki zawierają wybrakowane lub uszkodzone geny, otrzymuje niezbędny materiał genetyczny.

Nie wiadomo, jak wiele chorób genetycznych można leczyć w ten sposób, ale wstępne sukcesy w leczeniu takich chorób, jak zwłóknienie torbielowate budzą nadzieję, że inne nieprawidłowości genetyczne także okażą się możliwe do wyleczenia dzięki inżynierii genetycznej.

Rozwój wiedzy w dziedzinie genetyki daje także nowe możliwości z zakresu eugeniki, czyli dziedziny zajmującej się ulepszaniem zasobu genów różnych gatunków, w tym także człowieka. Najogólniej biorąc, tego typu działania można podzielić na dwie kategorie. Eugenika negatywna polega na wykorzystaniu metod, których celem jest zapobieganie dziedziczeniu szkodliwego genu.

Eugenika pozytywna posługuje się metodami obliczonymi na sprzyjanie przekazywaniu genów pożądanych. Przykładem eugeniki negatywnej może być szeroko stosowane w przeszłości sterylizowanie osobników podejrzewanych o posiadanie wadliwych genów, które mogłyby być dziedziczone. Przykładem eugeniki pozytywnej jest sztuczne zapłodnienie nasieniem dawców, wybranych ze względu na takie cechy, jak np. wysoka inteligencja, które są uważane za pożądane.





Kwestie etyczne

Aby przybliżyć zagadnienie, pomocne jest rozważenie niektórych współczesnych etycznych kwestii, dla których staramy się określić chrześcijańskie zasady. Te kwestie można podzielić na cztery zasadnicze kategorie: świętość życia ludzkiego, ochrona godności ludzkiej, odpowiedzialność społeczna i obowiązek właściwego szafowania Bożym stworzeniem.


Świętość życia ludzkiego

Jeśli genetyczny determinizm ogranicza znaczenie życia ludzkiego do roli mechanizmów biologii molekularnej, wówczas grozi poważne niebezpieczeństwo braku należytego poszanowania dla życia ludzkiego.

Na przykład, nowe możliwości genetycznego testowania, w tym badanie ludzkich preembrionów przed implantacją, sprawia, że nasuwają się pytania o wartość ludzkiego życia, gdy jest ono genetycznie wadliwe. Jak poważna musi być genetyczna wada, zdiagnozowana prenatalnie, aby stanowić uzasadnioną przyczynę odrzucenia preembrionu albo wywołania poronienia? Niektóre zespoły, takie jak trisomia 18, są generalnie uznawane za stan uniemożliwiający przeżycie. Jednak względne znaczenie większości defektów genetycznych jest dyskusyjne.



Ochrona godności ludzkiej

Ochrona osobistej prywatności i poufności jest jedną z głównych kwestii związanych z nowymi możliwościami testowania genetycznego. Znajomość profilu genetycznego danej osoby może mieć istotne znaczenie dla potencjalnych pracodawców, firm ubezpieczeniowych i tych, którzy mają związek z daną osobą.

To, czy testowanie genetyczne powinno być dobrowolne, czy obowiązkowe, kiedy i kto powinien go dokonywać, w jakim stopniu i komu można byłoby ujawniać jego wyniki — to sprawy o doniosłym znaczeniu etycznym.

Nieuchronne byłoby też podejmowanie trudnych decyzji co do wyjątków od powszechnej zasady poufności i prywatności, w przypadku, gdy inne osoby mogłyby ponieść wymierne szkody z powodu braku informacji. Wchodzi tu w grę także kwestia ochrony osoby ludzkiej przed napiętnowaniem i dyskryminacją na podstawie profilu genetycznego.

Kolejną kwestią związaną z ludzką godnością jest możliwość intencjonalnego zmieniania ludzkich zasobów genetycznych. Medyczne interwencje w przypadku chorób genetycznych mogą mieć na celu leczenie komórek ciała genetycznie wadliwych albo zmianę komórek rozrodczych.

Zmiany ludzkich komórek rozrodczych mogą na trwałe zmienić ludzkie zasoby genetyczne. Interwencje mogą wykroczyć poza zakres wyznaczony przez leczenie chorób, tak iż obejmą one próby poprawiania tego, co wcześniej uważano za normalne ludzkie cechy. Jakie implikacje będzie to miało dla znaczenia bycia człowiekiem, jeśli dojdzie do interwencji mających na celu zmianę, na przykład, poziomu inteligencji czy wyglądu lub sprawności fizycznej?


Odpowiedzialność społeczna

Możliwości, jakie otwiera przed człowiekiem rozwój wiedzy genetycznej budzą także troskę o etykę polityki społecznej i granicę, jaką osobistej wolności wyznacza społeczna odpowiedzialność. Na przykład, czy społeczeństwo powinno rozwijać politykę zachęcającą do pozytywnej czy negatywnej eugeniki? Czy osobnikom z poważnymi zaburzeniami genetycznymi należy dać całkowitą wolność prokreacji?

Inny obszar kwestii odpowiedzialności społecznej to korzystanie ze środków społecznych. Można zapytać, jaką ilość środków społecznych należy wydać na interwencje genetyczne, podczas gdy bardziej podstawowe usługi ochrony zdrowia nie są w pełni dostępne właśnie ze względu na niedostateczne ilości środków finansowych. Nasuwa się także inne pytanie dotyczące dystrybucji korzyści i obciążeń interwencji genetycznych oraz jak powinni w nich uczestniczyć ludzie zamożni i ubodzy w społeczeństwie.



Obowiązek właściwego szafowania Bożym stworzeniem

W miarę jak możliwości inżynierii genetycznej są coraz bardziej rozwijane, wiele zmian u różnych gatunków może być dokonywanych. Zmiany te mogą być zarówno trwałe, jak i w pewnym stopniu nieprzewidywalne. Jakie granice należy przyjąć w kwestii zmian genetycznych?

Czy istnieją granice, których nie wolno przekraczać w przenoszeniu genów z jednej formy życia do innej? Możemy jedynie mieć nadzieję, że zmiany genetyczne zmierzają do wzbogacenia życia na naszej planecie. Jednak jest powód do obaw. Na przykład, rozważa się już genetyczne zmiany w celu tworzenia nowych rodzajów broni biologicznej. Wyzyskiwanie innych form życia w celach militarnych albo dla pomnażania zysków powinno skłaniać do uważnej moralnej oceny.

Tego rodzaju obawy natury etycznej skłaniają nas do wyrażenia poniższych chrześcijańskich zasad genetycznych interwencji.


Zasady

1. Poufność. Chrześcijańska miłość bliźniego wymaga, by więzi międzyludzkie opierały się na zaufaniu. Ochrona poufności jest niezbędna dla takiego zaufania. Aby strzec osobistej prywatności jednostki i chronić człowieka przed niesłuszną dyskryminacją, informacje o genetycznym statusie jednostki powinny być traktowane jako poufne, o ile sama osoba świadomie nie zechce ujawnić ich innym.

W przypadkach, gdy inni ludzie mogą ponieść poważne i dające się uniknąć szkody wskutek braku informacji o statusie genetycznym danej osoby, moralnym obowiązkiem jest ujawnienie zainteresowanym niezbędnych informacji (Mat. 7,12; Filip. 2,4).

2. Prawdomówność. Chrześcijański obowiązek prawdomówności wymaga, by wyniki testowania genetycznego były uczciwe przedstawiane osobie poddanej testowaniu albo odpowiedzialnemu za tę osobę członkowi rodziny, o ile osoba ta nie jest w stanie zrozumieć tego rodzaju informacji (Ef. 4,25).

3. Poszanowanie dla podobieństwa Bożego w człowieku. Pośród wszystkich stworzonych istot na ziemi, jedynie ludzie zostali stworzeni na podobieństwo Boże (I Mojż. 1,26.27). Chrześcijanie uznają, iż Boże stworzenie jest przejawem Bożej mądrości i mocy, a więc stoją na stanowisku, iż należy zachować daleko idącą ostrożność przy wszelkich próbach trwałego zmieniania ludzkich zasobów genetycznych (I Mojż. 1,31).

Opierając się na obecnej wiedzy należy ograniczyć interwencje genetyczne u ludzi do leczenia osób cierpiących wskutek zaburzeń genetycznych (terapia komórek somatycznych) i zaniechać prób zmieniania ludzkich komórek rozrodczych, gdyż mogłoby to wpływać na zatarcie podobieństwa do Boga w człowieku w przyszłych pokoleniach.

Wszelkie interwencje genetyczne u ludzi należy podejmować z wielką moralną ostrożnością i właściwym zabezpieczeniem ludzkiego życia na wszystkich etapach jego rozwoju (w kwestii selektywnej aborcji, zob. zasady wyrażone w „Zaleceniach w sprawie aborcji”).

4. Zapobieganie cierpieniu. Powinnością chrześcijan jest zapobieganie i niesienie ulgi w cierpieniu wszędzie tam, gdzie jest to możliwe (Dz. 10,38; Łuk. 9,2). Dlatego też pierwszym celem genetycznych interwencji u ludzi powinno być leczenie i zapobieganie chorobom oraz łagodzenie bólu i cierpienia.

Z powodu skłonności grzesznej ludzkiej natury, możliwości popełniania nadużyć i nieznanego biologicznego ryzyka, próby modyfikowania fizycznych i umysłowych cech za pomocą interwencji genetycznych u zdrowych osobników, wolnych od genetycznych zaburzeń, powinny być podejmowane z największą ostrożnością.

5. Wolność wyboru. Bóg wysoko ceni wolność człowieka i nie stosuje wobec nikogo przymusu. Ludzie zdolni decydować o sobie powinni mieć swobodę wyboru, czy chcą się poddać testowaniu genetycznemu. Powinni mieć także możliwość decydowania o tym, jak postępować opierając się na informacji uzyskanej w wyniku takiego testowania, z wyjątkiem sytuacji, w których innym osobom można zaoszczędzić zbytecznej szkody.

Moralnie odpowiedzialnym wyborem może być uniknięcie udokumentowanego ryzyka poważnych wad genetycznych płodu będącego wynikiem prokreacji. Choć tego rodzaju decyzje związane z prokreacją i genetycznym testowaniem są sprawą bardzo osobistą, to jednak powinny być podejmowane z uwzględnieniem dobra publicznego.

6. Szafowanie stworzeniem. Troska o Boże stworzenie obejmuje poszanowanie różnorodności i ekologicznej równowagi świata przyrody z jego licznymi gatunkami istot żywych (I Mojż. rozdz. 1). Interwencje genetyczne w świecie roślin i świecie zwierząt powinny się odznaczać poszanowaniem dla bogactwa różnorodności form życia.

Eksploatowanie i manipulowanie grożące zakłóceniem naturalnej równowagi i degradacją świata stworzonego przez Boga powinno być surowo zakazane.

7. Unikanie przemocy. Posługiwanie się manipulacjami genetycznymi w celu rozwijania środków bojowych jest bezpośrednim afrontem wobec chrześcijańskich wartości pokoju i życia. Moralnie niedopuszczalne jest nadużywanie Bożego stworzenia w celu zmieniania form życia w niszczycielską broń (Obj. 11,18).

8. Bezstronność. Bóg miłuje wszystkich ludzi, bez względu na ich aktualny status społeczny (Dz. 10,34). Dobrodziejstwa badań genetycznych powinny być dostępne dla ludzi potrzebujących, bez niesprawiedliwej dyskryminacji.

9. Ludzka godność. Stworzeni na podobieństwo Boże ludzie są czymś więcej niż sumą genów (I Mojż. 1,27; Dz. 17,28). Ludzka godność nie może być ograniczana do mechanizmów genetycznych. Ludzi należy traktować z godnością i szacunkiem dla ich osobistych cech, a nie stereotypowo, na podstawie genetycznego dziedzictwa.

10. Zdrowie. Chrześcijanie są odpowiedzialni za zachowanie zdrowia, w tym także pod względem genetycznym (I Kor. 10,31). To znaczy, że chrześcijanie powinni unikać tego, co może być szkodliwe z punktu widzenia genetyki, zarówno dla nich, jak i ich dzieci, a więc takich czynników, jak stosowanie używek czy wystawianie się na nadmierne promieniowanie radioaktywne.





Słownik


Pary bazowe. Pary uzupełniających się baz tworzących strukturę DNA; jednostki stosowane do mierzenia długości DNA. Pary bazowe składają się z adeniny (A), która musi zawsze tworzyć parę z tyminą (T), i guaniny (G), która musi zawsze tworzyć parę z cytozyną (C).

Chromosom. Skondensowana pałeczka utworzona z linearnego sznura DNA przeplecionego białkiem, będąca nośnikiem genów żywej komórki. Ludzkie komórki mają po 23 pary chromosomów.

DNA (kwas dezoksyrybonukleinowy). Cząsteczka mająca kształt podwójnej spirali, zawierająca kod genetyczny, odgrywająca pierwszoplanową rolę w kwestii dziedziczenia u większości gatunków.

Enzym. Białko, które umożliwia szczególną chemiczną reakcję bez zmiany własnego charakteru.

Eugenika. Metody zmierzające do oprawiania puli genów danych gatunków przez niedopuszczanie do przekazywania niepożądanych cech albo zwiększania zdolności przekazywania cech pożądanych.

Gen. Podstawowa jednostka dziedziczenia; część DNA, która zawiera informację służącą do produkcji cząstek określonych białek.

Mapowanie genów. Proces ustalenia genetycznej sekwencji u danego gatunku.

Terapia genetyczna. Medyczne zastępowanie lub naprawianie wadliwych genów w żywych komórkach.

Inżynieria genetyczna. Proces zmieniania genetycznego układu komórki albo organizmu przez celowe wstawianie, usuwanie czy zmienianie określonych genów.

Testowanie genetyczne. Badanie genetycznego układu osobnika celem określenia możliwych cech dziedzicznych, w tym defektów i nienormalności.

Genom. Całość materiału genetycznego w chromosomach komórki określonego osobnika.

Genotyp. Osobisty układ genetyczny.

Human Genome Project. Międzynarodowy projekt naukowy mający na celu stworzenie szczegółowej mapy ludzkich genów, określającej ich strukturę i funkcję.

Implantacja. Umieszczenie embriona w ścianie macicy.

Mutacja. Trwała zmiana DNA, która może być dziedziczona.

Negatywne eugeniki. Metody zapobiegania przekazywania cech genetycznych określanych jako niepożądane.

Fenotyp. Dostrzegalne cechy wynikające z określonego genotypu, ukształtowane pod wpływem czynników środowiskowych.

Pozytywne eugeniki. Metody wspomagania przekazywania cech genetycznych, które są określane jako pożądane.

Preembrion. Zapłodniona komórka jajowa przed implantacją i początkiem ciąży.

Rekombinacja DNA. Nowa sekwencja DNA sztucznie wyprodukowana przez połączenie segmentów DNA.

Komórki somatyczne. Jakakolwiek komórka organizmu poza komórką reprodukcyjną.


Dokument przyjęty przez Christian View of Human Life Committee w marcu 1995 roku i poddany pod głosowanie przez Zarząd Generalnej Konferencji Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego 13 czerwca 1995 roku. Materiał w wersji polskiej pobrano z portalu www.maranatha.pl.




Dodaj swój komentarz...


MEDIA







REKLAMA




REKLAMA




ADRA DLA DZIECI




(c) 2006-2012 Adventist Warsaw Media Group - Niniejszy serwis jest niedochodową i wolontaryjną działalnością członków zboru Warszawa-Centrum.