Kościół Adwentystów Dnia Siódmego
www.adwentysci.waw.pl

"TAJEMNICA I CHWAŁA CHRYSTUSA"

FELIETON | 21/12/2013 | jk

Aby zrozumieć posłannictwo Jezusa, umysł musi zostać opromieniony jego boskim światłem, „bo człowiek zmysłowy nie przyjmuje tego, co pochodzi od Bożego Ducha. Jest to dla niego głupstwem i nie może zrozumieć, że ocenia się to na sposób duchowy” (1 Kor 3,14)*.

Jezus stale dąży do tego, żebyśmy ujrzeli w nim naszą jedyną nadzieję i ucieczkę: „Tak mówi Pan: «W czasie zmiłowania odpowiadam tobie, w dniu zbawienia przychodzę ci z pomocą. Ukształtowałem cię i uczyniłem przymierzem dla ludu, abyś odbudował zburzony kraj i rozdzielił opuszczone dziedzictwo». (…). Raduj się, niebo, i wesel się, ziemio! Góry, wykrzykujcie z radości! Bo Pan pocieszył swój lud i z miłością ujął się za jego biednymi. A Syjon mówił: «Pan mnie opuścił i Bóg zapomniał o mnie». Czy może kobieta zapomnieć o swym niemowlęciu? Czy może nie miłować dziecka swego łona? Lecz gdyby nawet ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie! Oto wyryłem cię na moich dłoniach, twoje mury są stale przede Mną!” (Iz 49,8.13–16).

Ślady ukrzyżowania na rękach i nogach naszego Pana są dowodami, że Chrystus nie zapomniał o swym ludzie. Wykupił go, okup zapłacono. Jezus, Odkupiciel świata, zna z imienia wszystkie swoje dzieci. Na tych, którzy uwierzą, zstąpi Boża chwała. Słońce Sprawiedliwości wzeszło, a w jego promieniach uzdrowienie (zob. Ml 3,20).

Przez wiarę w Chrystusa ziemskie dziecię staje się spadkobiercą Boga, współdziedzicem Jezusa Chrystusa. Ci, którzy patrzą na Jezusa, zmieniają się na jego obraz, upodabniają do jego charakteru. Chwała Boża, jaśniejąca na obliczu Jezusa, odbija się w życiu jego naśladowców. Chrześcijanin coraz bardziej przemienia się „od chwały ku chwale, jako od Ducha Pańskiego”, i staje światłością świata. Im więcej spogląda na Chrystusa, tym bardziej miłuje i pragnie patrzeć jeszcze więcej; im więcej światłości, miłości i chwały dostrzega w Chrystusie, tym coraz bardziej jaśnieje, „aż dojdzie do dnia pełnego” (Prz 4,18): „A my wszyscy, odbijając odsłoniętą twarzą jak lustrem chwałę Pana, poddajemy się przekształcaniu na tożsamy [z Nim] wizerunek od chwały ku chwale, jako od Ducha Pańskiego” (2 Kor 3,18 Biblia ks. R. Popowskiego).

To przez wiarę duchowe oko dostrzega chwałę Jezusa. Chwała ta pozostaje w ukryciu, aż Pan udzieli światła duchowej prawdy, oko rozumu bowiem tego nie dostrzega. Tajemnica i chwała Chrystusa pozostaje niepojęta, okryta jej wielką jasnością, dopóki Pan nie objawi człowiekowi jej znaczenia.

„Zobaczcie, jak wielką miłością obdarzył nas Ojciec – zakrzyknął Apostoł Jan – abyśmy zostali nazwani dziećmi Bożymi – i nimi jesteśmy! Świat nie zna nas, ponieważ nie poznał Jego. Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze się nie okazało, czym będziemy. Wiemy, że gdy się to okaże, będziemy do Niego podobni, gdyż ujrzymy Go takim, jakim jest” (1 J 3,1–2).


© Ellen G. White
Tłum. Paweł Jarosław Kamiński dla www.adwentysci.waw.pl

Niniejszy wyimek pochodzi z artykułu „The High Calling of Jesus Christ”, opublikowanego w czasopiśmie „Review and Herald” z 7 października 1890 r.

* Jeśli nie zaznaczono inaczej, wszystkie biblijne cytaty pochodzą z Biblii paulińskiej (Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, wyd. Święty Paweł, Częstochowa 2011).





MEDIA







REKLAMA




REKLAMA




ADRA DLA DZIECI




(c) 2006-2009 Adventist Warsaw Media Group - Niniejszy serwis jest niedochodową i wolontaryjną działalnością członków zboru Warszawa-Centrum.